ต่อคิวอ่านหนังสือเล่มนี้

เรื่องเล่าจากสวนขี้คร้าน 2 ปรัชญาในสวน

วันที่เริ่ม 24/09/2017 จะสิ้นสุดในอีก 37 วัน

รายละเอียดหนังสือ : ทุกวันนี้ ถึงแม้ผมจะไม่ค่อยแน่ใจว่า รอยยิ้มที่แต้มหน้าตัวเองเป็นความปิติปลื้มเปรม หรือเป็นการยิ้มเสียดเย้ยไยไพตัวเองยามยากไร้และเปลี่ยวเหงา? แต่เมื่อความลงตัวของบางปัจจัยในสวนมีมากพอที่จะปล่อยให้มันเป็นอย่างที่มันเป็น "สวนขี้คร้าน" แห่งนี้จึงกลายเป็นเหมือนแปลงทดลองให้ผมทุกฤดูกาล ที่นอกจากความสนุกสนานและผลประโยชน์ในภายหน้าแล้ว มันยังเป็นสถานที่ที่ทำให้ผมค้นพบความสุขอันยิ่งใหญ่ที่ผมไม่เคยพบขณะที่ทำงานประจำ ผมเริ่มต้นตรงนี้ ในสวน และที่นี่ก็คือที่สุด และที่สุดท้ายของชีวิต ปลายปี 2546 ผมเริ่มต้นเรียนรู้โลกแห่งการใช้ชีวิตในวิถีเก่าที่เคยเป็นและเคยทำมาแล้วในช่วงเยาว์วัย นั่นคือ การทำน้ำตาลมะพร้าว ยังจำได้เลาๆ ถึงขั้นตอนกระบวนการต่างๆ ในการที่จะให้ได้มาซึ่งน้ำตาลหวานๆ จากจั่นมะพร้าว เอาเข้าจริงๆ เมื่อคลุกคลีกับมันอย่างจริงจัง กลับพบว่าไม่ใช่แค่น้ำหวานหรือน้ำตาลที่ได้มาในแต่ละวัน ผมได้มากกว่านั้นเช้าวันนั้นเหมือนทุกเช้าที่ผ่านมา ผมจุดไฟที่เตา ต้มน้ำเพื่อเตรียมไว้ลวกล้างกระบอกเก็บน้ำตาล จากนั้นอุ่นน้ำตาลสดที่เก็บสะสมจากเย็นวันวาน ลับมีดเตรียมกระบอกใส่น้ำตาลสด นำเศษเคี่ยม ซึ่งเป็นตัวฝาดกันบูดใส่กระบอก เตรียมมีดใส่ฝักเหน็บเอว เดินหิ้วกระบอกโต๋เต๋เข้าสวน เช้าวันใหม่หลังฝน กลิ่นอากาศสดใหม่ หมอกบางยังเรี่ยยอดไม้เป็นละอองขาวนวล แต่เมื่อมองไกลออกไปจรดทิวเขาด้านทิศตะวันออกเฉียงใต้ บรรยากาศยังดูทะมึนมัว น้ำค้างพรายยอดหญ้า ยามสาวเท้าผ่าน เปียกปอน-เย็นเยียบ การตื่นแต่เช้าของชีวิตบ้านสวนนับเป็นความรื่นรมย์อย่างหนึ่งซึ่งหาเสพได้ไม่ยาก (จะยากยิ่งก็อีตอนที่ต้องแหกขี้ตาให้ตื่นแล้วสลัดผ้าหม่ แซะตัวเองออกจากที่นอนให้ได้นั่นแล) ทุกวัน มีกิจกรรมจำเป็นที่ต้องทำและลองทำหลายอย่างทั้งเพื่อการยังชีพ เพื่อความสนุก เพื่อความรู้ เพื่อปลูกภูมิดั้งเดิมที่นับวันจะถูกกัดกร่อนจนแทบไม่เหลือให้หยิบฉวยมาใช้คราวจำเป็น นอกเหนือจากวิชาชีพที่ได้จากครูพักลักจำ วิถีในวัยเยาว์ หรือได้มาโดยสายเลือดแล้ว ชาวบ้าน (นอก) เราจำเป็นต้องมีสัญชาตญาณเพราะนั่นหมายถึงถ้าถึงภาวะคับขันแล้ว เราต้องรอด เราต้องพึ่งตัวเองให้มากที่สุดเท่าที่ความสามารถของเรามี การทำน้ำตาลเป็นหนึ่งในกิจกรรมทดลองที่สามารถลดการจ่ายได้จริง และเพิ่มมวลมิตรได้จริง (ก็ต่อเมื่อเรามีน้ำตาลไปฝากเขาถึงบ้าน-ฮา) หากแต่ต้องแลกกับเวลาทั้งหมดทั้งสิ้นเกือบทั้งวันหมดไปกับงานนี้เท่านั้น คือแทบจะไม่มีเวลาไปทำกิจการงานอย่างอื่นได้อีก น้ำตาลมะพร้าวเป็นภูมิความรู้ที่ได้มาแบบครูพักลักจำอาศัยความซุกซนในวัยเด็กเที่ยวสอบถามคนโน้นคนนี้ จากญาติข้างบ้านบ้าง ที่อื่นบ้าง ผสมปนเปกันจนสามารถหาวิธีนำเอาน้ำหวานจากจั่นมะพร้าวมาเคี่ยวทำน้ำตาลไว้ใช้ในบ้านได้ หรือเก็บไว้ทำน้ำส้มสายชูจากมะพร้าวได้อีก

0

เรื่องเล่าจากสวนขี้คร้าน 2 ปรัชญาในสวน
บอกให้ทุกคนรู้ว่าคุณอยากอ่านหนังสือเล่มนี้ !

ราคาหนังสือ 350.0 บาท